fbpx

Impressie Rando 8-12-2016 Haut Montet

Haut Montet GroepOpstaan in het pikkedonker en op weg naar Gourdon in de Alpes-Maritimes ten NO van Grasse.
Koffie of warme chocolade met croissant(s) met z’n allen in de Auberge de Gourdon.

Gestart werd met het bekijken van de embut (eigenlijk ponor) van Caussols. De embut is de afvoer van het water van dit plateau naar een diep ondergronds stromende rivier. Toevallig was er net een groep geologen-in-spe, aan hun afdaling in deze kalksteengrot begonnen.

Daarna naar de Col de l’Écre, waar we op 1120 m hoogte onze auto’s weer parkeerden.
Toen over een oude Romeinse weg (vroeger een van de weinige noord-zuid passages) langs nog een paar avens (soort schoorsteen naar een ondergronds stromende rivier).
Robert (Keijzer) had ons inmiddels een kort college gegeven over de geologische aspecten van dit “Karst”-landschap. Een kalksteen-massief van een prehistorische zeebodem, welk omhoog gestuwd is tot meer dan 1000 m boven de huidige zeespiegel.
Onder invloed van alle regenwater zijn in de loop van miljoenen jaren de al genoemde Aven’s ontstaan en ook de Dolines, een “zinkgat” van de bodem van soms tientallen meters doorsnede.

Verder stevig doorstappend over de Romeinse weg zagen we aan de horizon de radarkoepel bovenop de top van de Haut-Montet. Dat was ons doel voor onze lunchpauze.

Op meerdere plaatsen onderweg kwamen we langs ruïnes van vroegere herdershutten en een enkele Borie, met zijn typische bouw van los op elkaar gestapelde stenen in de vorm van een bijenkorf.

Dat er ook nog in dit woeste en verlaten landschap herders op deze hoogvlakte rond dwaalden, merkten we bij onze lunchplek, waar zich een grote kudde schapen ophield. De kudde werd bewaakt door een vijftal herdershonden (patous), waarmee direct vriendschap gesloten werd.
Eén van de honden vond ons kennelijk zo aardig (of interessant), dat zij de hele terugweg van bijna 2 uur tot aan onze geparkeerde auto’s met onze groep meeliep en pas op de parkeerplaats bij de Col zich weer omdraaide en terug liep!

Behalve de werkelijk magnifiek mooie panorma’s, waarbij we de besneeuwde Alpentoppen aan de ene kant zagen en als we ons omdraaiden de kustlijn van de Méditerranée, zich over honderden kilometers uitstrekkend en konden we zowel in de verte Monaco als ook Theoule-sur Mer zien, naast de baai van Cannes met de beide eilanden Ile St.Honorat en Ste.Marguerite voor de kust.
Bovendien konden we aan de horizon in het zuiden de bergtoppen van Corsica zelfs ontwaren.

Door het schitterende weer was er veel thermiek en stuitten we onderweg, bij de randen van enkele steile kliffen, op een paar hanggliders (of para-sailers), die we bij hun start nog even konden helpen, waarna ze in een majestueuze vlucht over de bergen en dalen daar rondcirkelden.

Dat het mooi weer was merkten we al tijdens de lunchpauze op de bergtop van 1340 m hoogte, waar het in de zon zo warm was, dat sommigen er zelfs met ontbloot bovenlijf rond liepen. En dat terwijl we ’s morgens vóór ons vertrek nog de rijp van de voorruit moesten wegkrabben.

Na de lunch verliep onze terugtocht naar de auto’s natuurlijk veel vlotter (bergafwaarts!) en met een stevige pas bereikten we onze voertuigen nog voor de zon achter de bergkammen verdween.
Zoals gebruikelijk werd er weer terug gereden naar de Auberge de Gourdon (onze startplaats), waar deze heerlijke dag besloten werd met een aantal vers getapte biertjes en werd er nog heel gezellig nagepraat.